Το δεύτερο δε με απασχολεί συχνά, απλά το λέω γιατί χωρίς να το καταλάβω πέρασε 1,5 μήνας από το πρώτο άρθρο χωρίς να γράψω τίποτα άλλο. Εδώ μπορώ να αφήσω μια μικρή υπόσχεση ότι τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον η παρουσία μου θα είναι λίγο πιο συχνή (για πολύ μετά βλέπουμε)…

Το πρώτο όμως (το ότι οι συνθήκες αλλάζουν δηλαδή) είναι μάλλον κάτι που απασχολεί πιο συχνά και ενίοτε είναι και σημαντικό για τη γενικότερη κατανόηση πολιτικο-κοινωνικών σχέσεων και αλληλεπιδράσεων.
Θα μου πεις τώρα, όρεξη έχεις και πιάνεις αοριστολογίες; Όχι απλά κάνω μια εισαγωγούλα για να φύγει το άγχος της λευκής σελίδας που λένε και οι αλήτες ρουφιάνοι (δεν είναι όλοι δημοσιογράφοι).

Στο ζουμί λοιπόν. Είδα κι έμαθα σήμερα ότι έγινε το συνέδριο του ΣΕΒ και ότι ανάμεσα στους γραβατωμένους γιάπηδες, ξεζουμιστές, εκβιαστές και κοινωνικούς εταίρους (τη σάπια που είναι η γλώσσα της εξουσίας) υπήρχαν και κάποιοι άλλοι (από πρωθυπουργό και παπανδρέου μέχρι υπουργούς και βουλευτές) που μίλησαν. Χάριν κατανόησης μπαίνει αυτό το “μίλησαν” γιατί κάποιοι άλλα λένε και άλλα καταλαβαίνεις, άλλοι δεν υπάρχει λόγος να μιλάνε, άλλοι δεν μπορούν να μιλήσουν…
(Αυτός ο Γιωργάκης μου φάνηκε ιδιαίτερα κουμπωμένος, δεν ξέρω αν έφταιγε το χτύπημα από το ποδήλατο και του είπαν να μην κάνει απότομες κινήσεις, αλλά και στο λόγο του τον έχανε τον ειρμό του. Να ‘ναι καλά ο άνθρωπος, να προοδεύσει να γίνει καλό παιδί μπας και μειώσει τη διαφορά από τη ΝΔ κατά 0,31% να σιγουρέψει κανά βουλευτή παραπάνω.)
Τέλος πάντων το καινούργιο ήταν ότι για πρώτη φορά μίλησε στο συνέδριο τους και εκπρόσωπός της ΓΣΕΕ (και δη ο πρόεδρός της Παναγόπουλος) εγκαινιάζοντας ακόμα μια νέα λογική στον ταξικό πόλεμο. Τη λογική όχι απλά του ξεπουλήματος αλλά ξεκάθαρα της ευθείας συνδιαμόρφωσης με αυτούς που υποτίθεται ότι βρίσκονται στην αντίπαλη μεριά.

Πολλά είπα. Θα το κλείσω κάπου εδώ και θα σας προσφέρω μια φωτογραφία από αγωνιστικό μπλοκ πορείας στην απεργία του προηγούμενου μήνα. Και τα λέμε συντομότερα πλέον ελπίζω…

Όσοι το πίστεψαν ελπίζω να διαψευστούν για να δούμε τελικά ποιος λέει την αλήθεια (που είναι πάντα το ζητούμενο).

Άντε! Καλό μας μήνα…